مزار یکسان سازی شده

 این روزها خیلی دلم هوای مزار بابا را کرده است. قبلا وقتی از همه جا و همه کس نا امید می شدم مزار او تنها محلی بود که مرا آرام می کرد. آنجا محل راز و نیاز من و محل سکون و آرامش من بود. چه حاجتهایی که آنجا نگرفتم. این روزها خیلی به آنجا احتیاج دارم.

 

  

روی سنگ مزار اینگونه نوشته شده:

آنکس که تو را شناخت جان را چه کند

فرزند و عیال و خانمان را چه کند

دیوانه کنی هر دو جهانش بخشی

دیوانه تو هر دو جهان را چه کند

 

 

متاسفانه تیرطرح یکسان سازی قبور شهدا به بهشت شهدای شهرستان ما هم اثابت کرد. حالا قبور شهدا تبدیل شده است به یک سالن بزرگ. نمی دانم شاید اشتباه کنم، امابرای امثال منی که ٢٠ سال به سنگ مزار و نرده های دور آن و عکس بالای مزار عادت کرده بودیم سخت است که حالا با این سنگ سیاه  یکنواخت پر از جای لگد مردم مواجه شویم.کاش دست از سر این یک محل بر می داشتند و اختیارش را به صاحبان آن یعنی خانواده های شهدا می دادند.   

 

+نوشته شده در ۱۳۸٧/۱۱/۱٧ساعت٥:۱٤ ‎ب.ظتوسط | نظرات ()
طبقه بندی: ()